Home naar Geluk Voor wie Aanbod Ervaringen Agenda Contact Blog

Op je gemak naar Geluk, Groningen, 2011

Meer ervaringen

 

Hoi Jay,

Ik ga een poging doen om iets over mijn ervaringen in het weekend op te schrijven.

Ik merk dat dat moeilijk is, omdat alle woorden natuurlijk tekort schieten...

Een week voor het weekend begon ik al met "huiswerk" te doen, voelde me ellendig, schopte om me heen en kreeg het inzicht dat een belangrijke drijfveer/valkuil/blokkade voor mij is: "Laat me niet in de steek." Dat was niet nieuw voor me, maar wat moest ik er nu nog mee doen?

De eerste dag van het weekend deden we een oefening, waarbij we ons hart openden voor een ouder, en liefde en vergeving gingen voelen voor deze ouder.

Ik ging natuurlijk vlijtig aan het werk, maar het ging niet zo gemakkelijk. Hoe nu een ingang te vinden bij mezelf om die liefde, vergeving of desnoods pijn en woede te vinden? Ik als klein meisje en mijn moeder als volwassen vrouw, ik als volwassene en zij ook, zij als klein meisje??? Denkworstelworstel...

Ik merkte ook dat het me enorm veel moeite kostte om aanwezig te blijven, bij mij altijd een betrouwbaar teken dat er iets interessants aan zit te komen, dat ik eigenlijk niet wil weten. Ik besloot dus wakker te blijven en alert en te stoppen met iets te bedenken.

Toen volgde er een Oneness Blessing (zo heet het nu toch?) en ineens voelde ik het vrije kind. Ik danste en huppelde over de wei en ging toen op mijn rug liggen, midden op de wei, naar de wolken kijken. Ik keek naar die weidsheid en voelde die ook in mezelf. Toen voelde ik dat ik hand in hand met iemand lag, mijn moeder. En mijn zusje lag daar ook nog naast. En zo keken we met z'n drieen naar die blauwe hemel en de wolkjes. En ik kon haar opeens bedanken voor alle dingen, die ze wél gedaan en wél gegeven heeft. De dingen, die ze mij heeft laten zien en geleerd. Dat ze mij geboren heeft laten worden.

Die dankbaarheid groeide en groeide, ik was het gras dankbaar, de zon, mijn zusje, al die mensen, hele rijen kwamen voorbij, dwars door mijn leven heen, mijn meester in de 4e klas, een moeder van een vriendinnetje, die ene speciale boom, mijn kinderen, mijn geliefde, de aarde, god.

De tweede dag begon ik in deze dankbaarheid en ik ervaarde ook een sterk gevoel van nederigheid. Ik voelde de wens me te buigen voor god, het geheel of de grote stroom. Daar worstelde ik nog een partijtje mee (jamaar dit en dat blablabla). Na een chakra-meditatie en een Oneness Blessing ben ik op mijn knieen gaan zitten en heb gebogen. En voelde meteen het antwoord.

Ik ben een druppel in de oceaan en drijf met de stroom mee.

 

Ik dank jou en je lieftallige assistentes voor jullie liefdevolle begeleiding en overvloed aan ruimte.

Liefs, Elisa.

 

*

 

Na twee keer een deeksha bijeenkomst te hebben bijgewoond had het me zo gegrepen dat ik me opgaf voor jouw voorbereidingsweekend, omdat ik

het gevoel had dat ik misschien naar de 21-daagse in India wilde, ook  al wist ik er nog weinig vanaf. Het weekend was heel bijzonder. Het

was een intieme setting met een kleine groep mensen van verschillende achtergrond, die zich onder jouw geinspireerde  begeleiding allen open stelden voor elkaar en, belangrijker, voor  zichzelf. Het is moeilijk precies te beschrijven wat er met me gebeurde. Ik ben heel diep in mezelf gedoken en vond daar af en toe

een rust die ik nog niet eerder gevoeld heb. De deeksha' s van jou en de andere twee deekshagevers waren  heftig en allemaal verschillend.

Ik weet niet wie welke gaf want dat heb ik niet gezien, maar bij een daalde er energie in mijn hoofd neer die mij bijna deed verdwijnen in een groot zwart gat. Misschien dat het nog eens een keer lukt om daar  echt in te verdwijnen, ik had wel het gevoel dat ik dat graag wilde.

In de dagen na het weekend was ik uitgeput. Er was kennelijk veel met  me gebeurd. Ook heb ik het idee dat ik beter zie welke rollen ik speel in het dagelijks leven, dat daardoor lichter en doorzichtiger wordt. Ik wil nu zeker naar India om de volgende stap te zetten op  dit pad en heb me dus opgegeven.

hartelijke groet,

 

*

 

Er is wel wat op gang gebracht in Groningen.  Je hebt wel wat neergezet.

 

Ik voel mij sterker in mijn schoenen staan. Waardevol. En nogmaals het was een heerlijk weekend.